Tijdens mijn werk videobelde Piet me; zijn woorden waren onsamenhangend en ik begreep niet dat hij via de video om hulp vroeg.
Pas thuis, toen hij “boem boem” zei en naar de trap wees, drong het tot me door dat hij van de trap was gevallen.
Omdat Piet door afasie niet goed kan praten, kon hij niet duidelijk om hulp vragen — en ik miste de signalen tijdens het videogesprek. We gingen naar de HAP; gelukkig geen breuk, maar een zware kneuzing. Dit voorval maakte me opnieuw bewust van hoe kwetsbaar mensen met afasie zijn en hoe belangrijk het is om verder te kijken dan woorden.









