Het verhaal van Edwin Kooren die ondanks tegenslag niet opgeeft

Mijn naam is Edwin Kooren, ik kreeg op mijn 38e een beroerte/ afasie (2014 ben getroffen door beroerte) dat verandert je leven, voorgoed.

Van 1993 tot 2001 werkte ik bij het Korps Mariniers en 2001-2014 bij de Koninklijke Marine. Discipline. Doorzettingsvermogen. Nooit opgeven.

Nu ben ik afgekeurd via het UWV. Maar ik sta nog steeds midden in het leven. Ik werk als fotograaf en beetje help in het zwembad in Harlingen.

Sporten doe ik mijn hele leven. En nu nog steeds: elke dag. Hardlopen lukt niet meer. Mijn arm en been doen soms niet precies wat ik wil 😅 Maar wandelen gaat goed. Met een been brace loop ik lange routes van 10 tot 30 kilometer. Bewegen is vrijheid.

Ik werk samen met een logopedist. Zij maakt een scriptie over afasie. Samen maken wij door heel Nederland foto’s van mensen met afasie. Ik help ook mee aan opleidingen voor logopedisten en ziekenhuizen om meer begrip te creëren over afasie.

Vermoeidheid & voeding Veel mensen met een beroerte of afasie zijn vaak moe. Extra beroerte-moe. Ik niet. Waarom? Voeding.

Ik eet geen: chips, snoep, taart, frituur, alcohol en ik rook niet.80% van de supermarkt is troep. Ik lees altijd etiketten. Echt goed lezen. Goede voeding is brandstof. Slechte voeding maakt je moe. Sinds ik hier ‘streng’ in ben, voel ik energie. Elke dag.

Mijn boodschap: Blijf zelf beslissen. Niet de dokter. Niet je gezin. Jij!

Blijf bewegen. Elke dag 30 minuten ( of langer 😜) Wandelen. Zwemmen. Ook met een rolstoel,blijf actief.

Je lichaam is je basis. Je voeding is je energie. Je mindset is je kracht.

Ik ben Edwin Kooren. Ik geef niet op.